düzenli yokoluş..

“Bir dilek tut!hayatın kayıyor...”

 Herşey bu kadar düzenli bir gidişatla altüst olamazdı..Hayır!bu kadar ucuz olmamalıydı bir insanın hayatı..Hiçbir haykırışım durduramadı,üstümde hızla çoğalan kara bulutları..Yapabilcek birşey yoktu artık,mucize bekleyecek gücümde..Karanlığa yardımcı oldum kapayarak gözlerimi ve bir dilek tuttum;parlak bir yıldızın az sonra sönerek kaybolduğu karanlıklara kaydığı gibi hayatım kayarken hızla...